DATE AL IMPERIU
Lo más cómodo ye siguir la corriente

Si hai daquién qu'entre y llea esti solitariu blog, recomiéndo-y llea l'artículu que José Ignacio Gracia Noriega escribió en LNE sobre'l valir económicu d'una llingua. Pue atopase equí:

http://www.lne.es/secciones/noticia.jsp?pRef=2008040400_42_623612__Asturias-valor-economico-lengua

Y recomiéndolu porque debe ser difícil atopar tantu sentíu obtusu al querer ver namás lo que se quier.

Qu'una llingua ye un bien económicu ye difícil de negar. Y que la llingua con más valir económicu ye la del Estáu que "rixe" la economía más fuerte del planeta, tamién. Como'l propiu Gracia cita de Nebrija, la llingua ye compañera del imperiu.

Por eso precisamente queda ridículo tolo que dempués sigue. Que'l castellanu tien munchos millones de falantes, naide lo dulda, pero nengún d'esos falantes nativos pertenez a un Estáu lider económicu mundial. Si facemos un repasu al G8, veremos que nengún ye un Estáu castellanu-parlante. Con namás dicir que l'Estáu más potente de toos ye la propia España yá se diz too.

Ye por eso que defender la llingua castellana como llingua internacional económica ye ridículo. El castellanu tien munchos valores, pero esi precisamente non. El númberu falantes nun ye bastante y la estensión de la llingua nun pasa de ser una ventaya con respeutu al comerciu colos países iberoamericanos. Lo que nun ta mal, pero nun da pa más.

Por eso imaxinar a un empresariu asturianu escribiendo una carta a un cliente xapones en bable ye tan ridiculo como imaxinalu faciéndolo en castellanu. A nun ser qu'esi empresariu supiera xaponés (igual hai dalgún), escribiría la carta n'inglés, que sí ye l'idioma de los que manden.

El hindi, el bengalí o el xaponés puen tener munchos falantes. Y más que naide'l chinu, pero l'idioma d'intercomunicación ye'l de los que manden (a lo menos pol momentu) y esi ye l'inglés. Nengún de los Estaos castellano-parlantes tien pinta de ser relevu imperiu-económicu, polo que'l castellanu seguirá nel sitiu que ta polo menos demientres los qu'anguaño tamos vivos sigamos na tierra. Más allá, a saber....

Pero'l castellanu ye un idioma tan bonu (o tan malu) como cualaquier otru y los sos valores nun son ser los meyores nin mexar más allá. Los castellano-parlantes tienen de tar arguyosos del so idioma non por otro que porque ye'l propiu d'ellos. Nada más. Eso nun los va convertir nin en más ricos, nin más guapos, pero sí-yos va permitir siguir siendo ellos.

Eso mesmo deberíemos tenelo claro n'Asturies col asturianu, pero non lo tenemos.

Los idiomes tienen valir económicu, la mayor parte d'ellos mui devaluáu o cuasi ensin apreciu, pero esi valir nun ye lo principal. Un idioma nun convierte un pueblu probe en ricu nin viceversa. Nengún pueblu ye probe pol idioma que fala, eso son mitos. Si así fuera, los fineses y los islandeses tendríen de ser mui probes. Tampoco nun pasa lo contrario, los nicaragüenses nun son más ricos porque falen castellanu o los ugandeses por saber inglés.

Qué neciura tienen dalgunos defendiendo'l poder de les perres y los idiomes "grandes" en falantes y dempués emperraos en falar una llingua como'l castellanu. ¡Qué fae'l señor Gracia que nun escribe o fala n'inglés! O ¿Por qué nun escribe en hindi pa tener más llectores?

¿O será que lo único que-y pasa ye que quier tanto a la so llingua que lu ciega la pasión y vela más guapa y llista de lo que de verdá ye?